2010, ocak 23.

bu koku. pembe cecile. koklayınca fark ettim, lise parfümlerimden. ...zaman ne büyülü şey. 3-4 sene önce onla yaşadıklarım. bu koku hatırladıklarımı hissettirdi yeniden. bu zaman, bu halimle ona en fazla sempati duyuyorum. ama o zaman,  o halim ve "o" öyleyken, ben ona aşık oluyorum. mide bulantılarım, kaygılarım, heyecanlarımla. sadece yazmak istiyorum. kopuk kopuk. kokunun hala etkisi varken.

...şimdi bana döndü. yüzüme bakmıyor. değişik bir gülümseme var yüzünde. soru soruyor, konuşuyor. sanki farkında her şeyin. yüzüm belli etmiyor, gözlerim gizleyebiliyor da sanki. biraz donukçayım. hoşuma gitmiyor söyledikleri. bir köşeye çekiliyorum. uzak bir yerden onu seyrediyorum. telefon elimde. sürekli tuşlarıyla uğraşıyorum. gözlerimi saklamak için. ama biliyorum az sonra akacaklar. direnemeyecekler. az önceki söz. o sebebi. yüzündeki gülümseme, hafif gamzeli bakış, yüzüme bakmayışı. artık direnemiyorlar. akıyor gözlerim / 2006.

06:40

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder