2009, aralık 16.

içim ne tuhaf benim. annem, babam ve M. az önce beni huzura kavuşturdular. ne tuhaf Allah'ım. ben bunlarla yaşıyorum. nefes alabiliyorum. terasta M ile konuştuk. ılık bi geceydi. rahatladım. birbirimize içinde huzuru bulduğumuz yerleri tarif ettik. onunki küçük bir göl ve ufak kulübeli bir çiftlikmiş. bunu unutmayacağım. içim ne tuhaf benim. ne değişken. akıp gidecek az sonra..

22:48

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder