2009, ocak 24.

eksikliğin ve olmamışlığın her türlüsünü görüyorum yaşantımda. uzaktan huzursuzluk yaşatanları izliyorum. ah. sebebi yoksa güçsüzlük mü. sahip değilim diye mi. o yüzden mi kapına geliyorum. şu an huzurluyum. kısa bir an için. ne diyebilirim, ne dileyebilirim ki. en makbulü şükür. zafersiz huzur bununla mümkün. az sonra gözlerim kapanacak. sarayın keşfini yapamasam da, surlarına ulaşabilmeyi deneyeceğim..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder